Βασισμένη σε μια μικρού μήκους animated ταινία των Joseph Bennett και Charlers Huettner, η σειρά Scavengers Reign αφηγείται την προσπάθεια μιας διάσπαρτης ομάδας ανθρώπων να επιβιώσει σε έναν άγνωστο πλανήτη γεμάτο με αλλόκοτα πλάσματα, ύστερα από ένα ατύχημα που υπέστει το διαστημόπλοιό τους Demeter (προφανής η αναφορά στο γνωστό Demeter). Κι αν η παραπάνω σύνοψη φαντάζει μία από τα ίδια, το μαγευτικό σχέδιο και η αστείρευτη φαντασία των δημιουργών υπόσχονται μια μαγευτική οδύσσεια.
Με περήφανα σημεία αναφοράς τα κόμικς του Moebius, αλλά και την λιτή αισθητική των βέλγικων κόμικ, με τις καθαρές γραμμές, τις ελάχιστες λεπτομέρειες και τα «επίπεδα» χρώματα, οι Bennett και Huettner στήνουν έναν κόσμο ακαταμάχητα γοητευτικό. Η απλότητα του δισδιάστατου σχεδίου μπορεί να μοιάζει λιγότερο εντυπωσιακή από πρωτοποριακές ταινίες του «είδους», όπως το Across the Spider-Verse (ή άλλες σπουδαίες animated κυκλοφορίες των τελευταίων ετών), αλλά η αισθητική αρτιότητα είναι αδιαπραγμάτευτη. Διότι, πως μπορείς να αντισταθείς στον πολύχρωμο, γεμάτο απαλές αποχρώσεις κάθε χρώματος κόσμου των δύο δημιουργών που σε κάθε στροφή επιφυλάσσει και μια έκπληξη; Και φυσικά, δεν είναι μόνο το σοκαριστικά γοητευτικό σχέδιο που μετατρέπει ακόμα και την πιο βάναυση εικονογραφία σε έργο τέχνης, αλλά ολόκληρη η καλλιτεχνική επιμέλεια. Ο ήχος σε βυθίζει στην γεμάτη μυστικά φύση του πλανήτη, ενώ η μουσική υπόκρουση, άλλοτε υπερβατική, άλλοτε έντονη ή ακόμα και απειλητική, ολοκληρώνει μια ξεχωριστή, μεθυστική εμπειρία που απουσιάζει όχι μόνο από το τηλεοπτικό τοπίο, αλλά από το είδος της φαντασίας ευρύτερα.
Φυσικά, το σπάνιας έμπνευσης όραμα της σειράς και των συντελεστών της ξεδιπλώνεται μεγαλειωδώς όταν έρχεται η στιγμή να συστήσει τον κόσμο της. Οι ανθρώπινες περιπέτειες και η προσπάθεια για επιβίωση ναι μεν είναι σημαντικό μέρος της αφήγησης, αλλά δεν είναι ούτε το μοναδικό, ούτε το κεντρικό ζητούμενο. Οι τρεις διαφορετικές υποπλοκές λειτουργούν περισσότερο ως το μέσο, η αφορμή ανακάλυψης των φυσικών νόμων του πλανήτη και των πλασμάτων του, έμβιων και μη. Δεν είναι τυχαίο που η σειρά αφιερώνει σημαντικό χρόνο στην παρατήρηση ζώων και φυτών, η οποία θεωρητικά δεν προσφέρει κάτι ουσιαστικό στην πλοκή, ή ότι υπάρχει ένας ρομποτικός χαρακτήρας που αρχίζει να βιώνει ανθρώπινα συναισθήματα με κυριότερο τον φόβο του θανάτου. Ο φυσικός κόσμος και τα τεχνολογικά εξελιγμένα πλάσματα που συχνά συμβιώνουν με αυτόν, αποτελούν έναν ακόμη πολυεπίπεδο χαρακτήρα, ο οποίος μερικές φορές σαγηνεύει με την ομορφιά του και άλλες, προκαλεί αποτροπιασμό με τα βίαια ένστικτά του.
Αυτή η μετανθρωπιστική ματιά της σειράς την μετατρέπει σε κάτι πραγματικά σπάνιο, ωστόσο χωρίς ιδιαίτερες τυμπανοκρουσίες∙ ένα πάντρεμα ανάμεσα σε ένα ντοκιμαντέρ για την άγρια φύση και κάποια περιπέτεια επιβίωσης με μερικές δόσεις body-horror αλα Annihilation. Βέβαια, ακόμα και οι υποπλοκές των ανθρώπινων χαρακτήρων (η κάθε μια τους με ξεχωριστή υφή) επιχειρούν να ξεφύγουν από τα καθιερωμένα κλισέ (ή έστω να τα αποφύγουν όσο αυτό είναι εφικτό), σύμφωνα με τα οποία, το ένστικτο της επιβίωσης θα κατασπαράξει κάθε ίχνος αλληλεγγύης. Η ανάπτυξη συνείδησης του ρομποτικού βοηθού μπορεί να προκαλέσει ανησυχία στο άτομο, το οποίο θα έπρεπε να υπηρετεί δίχως δεύτερη σκέψη, αλλά η σειρά δεν ενδιαφέρεται να χτίσει μια ανταγωνιστική σχέση ανάμεσα στον άνθρωπο και την μηχανή. Ακόμα και όταν τίθονται ζητήματα επιβίωσης, η σειρά προσέχει να τα αξιοποιήσει για να διευρύνει ακόμα περισσότερο τον κόσμο της, κάνοντας νύξεις στο άνισο κοινωνικο-οικονομικό σύστημα που χαρακτηρίζει τις ανθρώπινες κοινωνίες εντός της σειράς (το οποίο σε γενικές γραμμές μας απασχολεί ελάχιστα).
Σε μία (κινηματογραφική και τηλεοπτική) βιομηχανία που ξεζουμίζει τα κάθε λογής Star Wars για να επισκέπτεται ξανά και ξανά τους ίδιους μονότονους πλανήτες, παρουσιάζοντας ανέπνευστα πλασματάκια με μοναδικό προορισμό την μετατροπή τους σε ευπώλητα παιχνίδια βραχύβιας ευχαρίστησης, το Scavengers Reign έρχεται να μαγεύσει με την υποβλητική του φαντασία, να οραματιστεί πραγματικά μοναδικούς κόσμους, στοιχειωτικής ομορφιάς και τρόμου, κερδίζοντας επάξια μια θέση στις καλύτερες σειρές (επιστημονικής) φαντασίας των τελευταίων ετών. Παράλληλα, αποτελεί και ένα γράμμα-αγάπης στην ίδια την τέχνη του κινουμένου σχεδίου που με τα οποία απλά υλικά μπορεί να συναρπάσει∙ αρκεί να υπάρχει η διάθεση για κάτι τέτοιο.
