Το 2025 φέρθηκε πολύ ευγενικά στο αναγνωστικό κοινό των κόμικς, προσφέροντάς μας πολλές αξιόλογες κυκλοφορίες, όχι μόνο της διεθνούς, αλλά και της εγχώριας σκηνής. Οι αυτοεκδόσεις συνεχίζουν να αναδεικνύουν το ταλέντο της ελληνικής σκηνής, νέοι εκδοτικοί εμφανίζονται με ορμή, ενώ παλιότεροι στρέφονται δυναμικά στο μέσο. Εν ολίγοις, είναι μια εξαιρετική περίοδος για να διαβάζεις κόμικς, είτε ξένα, είτε μετεφρασμένα στα ελληνικά.
Στη λίστα που ακολουθεί βρίσκονται τα δέκα καλύτερα κόμικς (στα αγγλικά και τα ελληνικά) του 2025. Βασικό κριτήριο επιλογής, πέρα από το προσωπικό γούστο προφανώς, είναιείτε να έχουν ολοκληρωθεί εντός του έτους, αν μιλάμε για ongoing σειρές, είτε να έχουν κυκλοφορήσει σε συγκεντρωτικό τόμο εντός της χρονιάς∙ το ίδιο ισχύει και για τις αυτόνομες ιστορίες. Φυσικά, είναι τέτοιος ο όγκος των κυκλοφοριών που πολλά κόμικς τα οποία θα μπορούσαν να βρουν μια θέση εδώ έμειναν αδιάβαστα. Ενδεικτικά αναφέρω τα Tongues Vol. 1 (Pantheon Books), Cornelius: The Merry Life of a Wretched Dog (Drawn & Quarterly), Do Admit: The Mitford Sisters and Me (Drawn & Quarterly), More Weight: A Salem Story (Top Shelf) και Comfortless (Fantagraphics).
Ας μην χρονοτριβούμε άλλο, όμως, κι ας περάσουμε στη λίστα.
-
Η Τριλογία της Νέας Υόρκης, Paul Auster, David Mazzucchelli/Lorenzo Mattotti/Paul Karasik (Μεταίχμιο)
Ένα εγχείρημα που ξεκινήσε τη δεκαετία του ’90, αλλά ολοκληρώθηκε φέτος, κυκλοφορώντας μάλιστα και στα ελληνικά – ποιος να το’ λεγε! Η Τριλογία της Νέας Υόρκης αποτελείται από τρεις ιστορίες μετα-μοντέρνου μυστηρίου και η πρώτη εξ΄αυτών, η Γυάλινη Πόλη, πρόκειται για ένα από τα καλύτερα κόμικς όλων των εποχών, οπότε δεν θα μπορούσε να μην κερδίσει μια θέση στην τελική δεκάδα.
-
Resurrection Man: Quantum Karma, Ram V, Anand RK (DC)
Δεν νοείται λίστα ανασκόπησης του The Director’s Cut δίχως κόμικ του Ram V (Blue in Green, The Many Deaths of Laila Starr). Η επιλογή μας για φέτος είναι το Resurrection Man: Quantum Karma, παρ’ ότι ακούγονται εξαιρετικά λόγια και για το The New Gods, αλλά έχει ξεμείνει στα αδιάβαστα. Ένας άντρας, καταραμένος να επιστρέφει στη ζωή κάθε φορά που πεθαίνει, πρέπει να αντιμετωπίσει τις αμαρτίες του παρελθόντος του για να σώσει το μέλλον του σύμπαντος. Κοσμική περιπέτεια με υπαρξιακές διαστάσεις και στοιχεία body-horror που ναι μεν δεν προσφέρει κάτι πραγματικά καινούριο, αλλά στα χέρια του Ram V αποκτά μια ακαταμάχητη λυρική ομορφιά. Καθοριστική είναι και η συμβολή του συχνού συνεργάτη του Ram V, Anand RK, ο οποίος ζωντανεύει το σενάριο με εικόνες ονειρικής πολυχρωμίας, απολύτως ταιριαστές με τις συμπαντικές διαστάσεις της ιστορίας.
-
Dry Cleaned, Joris Mertens (Jonathan Cape)
Μπορεί το Dry Cleaned να μην ήταν αυτό ακριβώς που περίμενα να διαβάσω, δηλαδή μια πυκνή ιστορία μυστηρίου, αλλά κάτι το πανέμορφο σχέδιο που αναδεικνύει με το παραπάνω το αστικό τοπίο, κάτι το τραγικό φινάλε, το κόμικ του Joris Mertens αποδείχθηκε ένα μικρό, αλλά άρτιο διαμαντάκι.
-
Batman: Dark Patterns, Dan Watters, Hayden Sherman (DC)
Αν υπάρχει μια σταθερά στον κόσμο των κόμικς, είναι πως ποτέ δεν θα πάψουν να κυκλοφορούν κόμικς με τον Batman. Όσες καινούριες εκδοχές του χαρακτήρα και να σκαρφιστεί κανείς, όμως, η κλασική, ντετεκτιβιστική του διάσταση θα αποτελεί μια από τις πιο σαγηνευτικές όψεις του χαρακτήρα. Να γιατί το Batman: Dark Patterns των Dan Watters (σενάριο) και Hayden Sherman (σχέδιο) λειτουργεί τόσο καλά: μέσα από τρεις ιστορίες τεσσάρων τευχών δίνει έμφαση στο μυστήριο και την ατμόσφαιρα, επιστρέφοντας μεν στα βασικά, αλλά με στιβαρό αφηγηματικό και σχεδιαστικό τρόπο (ο Sherman κάνει παπάδες και στο Absolute Wonder Woman). Το αποτέλεσμα μπορεί να μην ανακαλύπτει τον τροχό, αλλά ποιος είπε πως αυτό είναι απαραίτητο για να πεις ιστορίες που αντέχουν στον χρόνο;
-
Absolute Martian Manhunter Vol. 1, Deniz Camp, Javier Rodríguez (DC)
Το Absolute σύμπαν της DC πρόσφερε μερικά από τα καλύτερα και πιο πολυσυζητημένα κόμικς της χρονιάς (βλ. Absolute Batman Annual #1). Ωστόσο, εμείς επιλέγουμε το Absolute Martian Manhunter, αφενός επειδή το 2025 ήταν η χρονιά του Deniz Camp κι αφετέρου, επειδή οι εξωγήινοι είχαν την τιμητική τους με τα Bugonia και Pluribus. Στην προκειμένη περίπτωση, ο Camp στήνει μια πειραγμένη ιστορία μυστήριου, όπου η κοινωνική πόλωση των τελευταίων ετών ερμηνεύεται ως αποτέλεσμα της επίδρασης του White Martian και ο πράκτορας John Jones μαζί με την «αρειανή» συνείδηση που απέκτησε μετά από ένα ατύχημα, ίσως είναι οι μόνοι που μπορούν να κάνουν κάτι γι’ αυτό. Οι πολιτικές αναφορές δένουν αρμονικά με τις προσωπικές προκλήσεις του Jones και ζωντανεύουν με εντυπωσιακό τρόπο μέσα από το ψυχεδελικό σχέδιο του Javier Rodríguez.
-
Hibernating, Βάσω Μιχαηλίδου (Αυτοέκδοση)
Δεν θέλω να φανώ υπερβολικός, αλλά λίγα κόμικς με ενθουσίασαν φέτος όσο το Hibernating. Στο κομιξικό της ντεμπούτο, η Βάσω Μιχαηλίδου αφηγείται μια ιστορία μαγικού ρεαλισμού με θέμα την σπατάλη χρόνου σε άνευ νοήματος δουλειές, γνωστές και ως «φουμαροδουλειές», παραδίδοντας στο μεταξύ μια εξαιρετικά ώριμη σχεδιαστική δουλειά, γεμάτη πειραματικές συνθέσεις που εντυπωσιάζουν με την ευρηματικότητα τους. Ο μόνος λόγος που κρατήθηκα και δεν το έβαλα σε υψηλότερη θέση είναι ο περιορισμένος, συγκριτικά με τα υπόλοιπα κόμικς, αριθμός σελίδων της έκδοσης.
-
The Sickness Vol. 1, Lonnie Nadler, Jenna Cha (Uncivilized Books)
Το 1945, ο έφηβος Danny βασανίζεται από εφιαλτικές παραισθήσεις, ενώ ισχυρίζεται πως ένας άγνωστος άντρας τον παρακολουθεί. Μία δεκαετία αργότερα, ένας γιατρός, o George Brooks, προσπαθεί να ανακαλύψει τι κρύβεται πίσω από το άγριο ξέσπασμα μιάς γυναίκας που οδήγησε στη βάναυση δολοφονία της οικογένειά της. Το κόμικ των Lonnie Nadler (σενάριο) και Jenna Cha (σχέδιο) πρόκειται για μια ζοφερή καταβύθιση στην παράνοια σε μια ιστορία που αποκαλύπτει τα μυστικά της με αργόσυρτο ρυθμό και διακοσμείται με σχέδια που τρυπώνουν κάτω από το δέρμα. Ανυπομονώ για τη συνέχεια!
-
Drome, Jesse Lonergan (23rd Street Books)
Τα έχουμε πει και στο αντίστοιχο βίντεο για το Hedra∙ o Jesse Lonergan πρόκειται για έναν από τους πιο ικανούς σχεδιαστές αυτή τη στιγμή και δεν είναι καθόλου τυχαίο που τον βλέπουμε να βάζει το χεράκι του σε διάφορα πρότζεκτ, όπως το The New Gods του Ram V ή το σύμπαν του Hellboy. Το Drome, στο οποίο υπογράφει σενάριο και σχέδιο, αποτελεί την πιο φιλόφοξη στιγμή της καριέρας του, ένα ακόμη (σχεδόν) βωβό κόμικ εντυπωσιακών πειραματισμών που εξιστορεί μια μυθική ιστορία δημιουργίας και καταστροφής. Ένα κόμικ που υπενθυμίζει τις αφηγηματικές προοπτικές του μέσου και εμπνέει με τη δημιουργικότητά του.
-
Cannon, lee Lai (Drawn & Quarterly)
Ομολογώ πως η σεναριακή σχέση του Cannon με την επαγγελματική κουζίνα με είχε προκαταβάλει αρνητικά απέναντί του, κάνοντάς με να περιμένω μια ιστορία που προσπαθεί να καρπωθεί την επιτυχία του The Bear (2022-). Ευτυχώς, διαψεύσθηκα πανηγυρικά, αφού το Cannon αποδείχθηκε ένα από τα καλύτερα κόμικς του 2025. Λιτό, αλλά ουσιαστικό, αφηγείται μια ιστορία που ναι μεν έχουμε ξαναδεί, αλλά η αφηγηματική και σχεδιαστική ικανότητα της Lee Lai κάνουν το συνολικό αποτέλεσμα να ξεχωρίζει (με ευκολία) ανάμεσα στις καλύτερες κυκλοφορίες του 2025.
-
Assorted Crisis Events Vol.1, Deniz Camp, Eric Zawadzki (Image Comics)
Οι ακραίοι αφηγηματικοί πειραματισμοί, οι αναφορές σε σύγχρονες κοινωνικές προκλήσεις και το υποδειγματικό σχέδιο συνυπάρχουν αρμονικά σε μια συναρπαστική μετα-αποκαλυπτική ανθολογία, όπου η ανθρωπότητα έρχεται αντιμέτωπη με την κατάρρευση του χρόνου. Ο Deniz Camp ήταν ο απόλυτος κυρίαρχος του 2025 και το Assorted Crisis Events αξίζει πανάξια την κορυφή στη λίστα με τις καλύτερες κυκλοφορίες της χρονιάς.
