Ξεχάστε τον πρώτο κανόνα του Fight Club. Το Bottoms, η νέα ταινία της Emma Seligman, είναι η απόλυτα χαοτική κουήρ εφηβική κωμωδία για την οποία πρέπει να μιλήσουμε. Η ταινία ακολουθεί την PJ (Rachel Sennott) και την Josie (Ayo Edebiri), δύο κουήρ λυκειόπαιδα, που θέτουν ως στόχο της νέας σχολικής χρονιάς να χάσουν την παρθενιά τους από τις μαζορέτες συμμαθήτριες τους (Kaia Gerber και Havana Rose Liu αντίστοιχα). Όταν τραυματίζουν κατά λάθος με το αυτοκίνητό τους τον αστέρα του σχολείου Jeff (Nicholas Galitzine), μετατρέπονται αυτόματα από τις αόρατες και αμήχανες λεσβίες του σχολείου στα πιο πολυσυζητημένα ονόματα. Μερικά ψέματα αργότερα, αρπάζουν την ευκαιρία και δημιουργούν το δικό τους Fight Club, μία γυναικεία ομάδα αυτοάμυνας προσελκύοντας, έτσι, όλα τις σέξι θηλυκότητες του σχολείου και φτάνοντας όλο και πιο κοντά στην εκπλήρωση του αρχικού τους στόχου.
Το δοκιμασμένο τηλεοπτικά δίδυμο Sennott – Edebiri που πρωτοσυνεργάστηκετο 2020 στη μίνι σειρά τριών πεντάλεπτων επεισοδίων του Comedy Central, Ayo And Rachel Are Single, δίνει ευθείς αμέσως στο Bottoms μια οικεία αίσθηση ως προς τη γυναικεία φιλία προερχόμενη ακριβώς από τη χημεία της Sennott και της Edebiri και την off-screen φιλία που δένει τις δύο πρωταγωνίστριες. Η Rachel Sennott, που μετρά ήδη τη δεύτερη συνεργασία της με την Emma Seligman και συνυπογράφει το σενάριο της ταινίας, αναλαμβάνει να υποδυθεί έναν χαρακτήρα υπερβολικό, στα όρια του εξωπραγματικού ως προς τη συμπεριφορά και τις ενέργειες, όπως άλλωστε είναι γραμμένοι και οι περισσότεροι χαρακτήρες στην ταινία.
Αντίθετα, αυτή που δίνει άλλη πνοή είναι η Josie της Ayo Edebiri. Η Josie αποτελεί ίσως τον πιο ρεαλιστικό και καλογραμμένο όσον αφορά την ανάπτυξη χαρακτήρα, διατηρώντας ταυτόχρονα μια σχετική υπερβολή, στα σημεία που χρειάζεται, για να δέσει με την πλοκή. Είναι ένας χαρακτήρας κατά κύριο λόγο εσωστρεφής, απογοητευμένος με τον έρωτα, κοινωνικά αμήχανος, συμπονετικός, ενίοτε παρασύρεται από την PJ και άλλοτε προσπαθεί να την επαναφέρει στην «πραγματικότητα». Ένας χαρακτήρας που εύκολα μπορεί οποιοδήποτε να μπει στη θέση της, κι η αληθοφάνεια αυτή οφείλεται σε μεγάλο βαθμό από την ίδια την ερμηνεία και τις ικανότητες της Edebiri, όπως φανερώνουν και προηγούμενες δουλειές της (The Bear).
Αναμειγνύοντας τον ρεαλισμό με εξωπραγματικά και παράλογα στοιχεία, όπως ο μαθητής που είναι κλεισμένος σε ένα κλουβί εντός της σχολικής αίθουσας (!) ή τα μέλη της ποδοσφαιρικής ομάδας που είναι μονίμως ντυμένα με την αθλητική τους ενδυμασία, έως την αιματηρή κορύφωση της ταινίας, τo Bottoms ενσωματώνει και διακωμωδεί επιτυχημένα την παράδοση που δημιούργησαν οι αμερικάνικες εφηβικές και μη κωμωδίες των αρχών του 2000, όπως το cult But I’m a Cheerleader (1999), Bring It On (2000), Not Another Teen Movie (2001) κ.ά., αλλά και των μέσων της δεκαετίας αυτής με ταινίες όπως Jennifer’s Body (2009), Scott Pilgrim vs. The World (2010) κ.ά. σε έναν καμβά ζωγραφισμένο με υλικά σύγχρονης κοινωνικής πραγματικότητας. H Seligman τοποθετεί ανανεωτικά στο κέντρο της ταινίας δύο κουήρ χαρακτήρες σε θέσεις όπου προγενέστερα, με εξαίρεση το But I’m a Cheerleader και το Jennifer’s Body, χαρακτηρίζονταν κατεξοχήν από cis–ετεροκανονικότητα. Οι πληθωρικοί χαρακτήρες σε αντιδιαστολή με την εσωστρέφεια της Josie, το ίδιο το fight club ως μέσο έκφρασης βιωμάτων και συναισθηματικής – σωματικής εκτόνωσης, η αλληλεγγύη που δημιουργείται ανάμεσα στα μέλη της ομάδας αλλά και η έντονη επιθυμία για σεξουαλική επαφή που διατρέχει την ταινία είναι μόλις κάποια από τα στοιχεία που αντανακλούν τον ψυχισμό των χαρακτήρων, την ένταση και την αναστάτωση που προκαλεί η εφηβεία, όπως τη σκιαγραφεί η σκηνοθέτης.
Δείτε ακόμη: 10 Ταινίες για να Δεις Μετά την Barbie
@thedirectorscutgr 10 Films for “Barbie” Fans Pt. 2 #barbie #barbiemovie #ryangosling #gretagerwig #margotrobbie #movie #film #filmlist #lists #movielist #filmtok #greektok φιλμτοκ
Εκτός αυτών, το Bottoms δεν παύει να αποτελεί μια συνεχόμενη σάτιρα, τις περισσότερες φορές επιτυχημένη, γύρω από σύγχρονες συζητήσεις που λαμβάνουν χώρα στη δημόσια σφαίρα των ΗΠΑ, όπως αυτή περί ύπαρξης ή μη του Ολοκαυτώματος, ή ζητημάτων που θεωρούνται ταμπού και σχετίζονται άμεσα τον φεμινισμό αλλά και με ζητήματα της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας. Το Bottoms, σε τελική ανάλυση, είναι μια campy, βίαιη, σατιρική, απρόβλεπτη και αμετανόητα κουήρ ταινία η οποία φέρει όλα εκείνα τα στοιχεία που δύναται να αποτελέσει μελλοντικά μια cult ταινία.
