Οι χριστουγεννιάτικες γιορτές έχουν συνδεθεί με οκογενειακές και φιλικές συναθροίσεις, ξετύλιγμα δώρων κι άλλα τέτοια όμορφα. Μερικοί από εμάς όμως, ίσως να βολευόμαστε και με πιο απλά πράγματα (είτε λόγω συνθηκών, είτε όχι), όπως με την παρακολούθηση ταινιών που αποτυπώνουν με τον δικό τους ιδιαίτερο τρόπο το πνεύμα των Χριστουγέννων.
Πέρυσι, τέτοιες μέρες, γράφαμε για τις «όχι και τόσο χριστουγεννιάτικες» χριστουγεννιάτικες ταινίες, ενώ φέτος οι εφτά επιλογές κινούνται σε πιο κλασικά μοτίβα, αν και μερικές από αυτές μάλλον αποτελούν ασυνήθιστες επιλογές.
It’s A Wonderful Life, Frank Capra (1946)
Φέτος, συμπληρώνονται 75 χρόνια από την πρώτη κυκλοφορία της κλασικής, πλέον ταινίας, Μια υπέροχη ζωή, σε σκηνοθεσία Frank Capra, το μακρινό 1946, η οποία κατέχει, αναμφισβήτητα, θέση τιμητική μεταξύ των χριστουγεννιάτικων φιλμ. Διηγείται την ιστορία ενός οικογενειάρχη(James Stewart) ο οποίος, βρισκόμενος μία γιορτινή, χιονισμένη νύχτα στα πρόθυρα της απόγνωσης συνειδητοποιεί, με τη βοήθεια ενός αγγέλου, την ύψιστη σημασία της κοινωνικής αλληλεγγύης, της προστασίας των αδυνάμων από κατάφωρες αδικίες καθώς και της παρουσίας στη ζωή του ανθρώπων που τον αγαπούν και νοιάζονται πραγματικά για εκείνον. Ταινία προσιτή στο ευρύ κοινό, επισημαίνει πως η ευτυχία δεν πηγάζει από τα χρήματα και λοιπά υλικά αγαθά, αλλά ανιχνεύεται στα απλά: στην τρυφερότητα μιας αγκαλιάς, στα χαμογελαστά πρόσωπα φίλων, την ανιδιοτελή προσφορά σε όσους το έχουν ανάγκη. Αυτές τις γιορτές, λοιπόν, εν μέσω μάλιστα της πανδημίας που διανύουμε, προσφέρετε ένα δώρο στον εαυτό σας και αφεθείτε σε αυτό το όμορφο, διδακτικό παραμύθι, ολοφάνερα χριστουγεννιάτικο, όχι μόνο λόγω της χρονικής περιόδου που εκτυλίσσεται η πλοκή, αλλά καθώς αναδεικνύει το πνεύμα και τις ανθρωπιστικές αξίες που τα Χριστούγεννα πρεσβεύουν.
Edward Scissorhands, Tim Burton (1990)
Αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινής, σχεδόν ολόκληρη η φιλμογραφία του Tim Burton (Ed Wood) θα μπορούσε να χωρέσει σε ένα αφιέρωμα για γιορτινές ταινίες. Φέτος, όμως, περιοριζόμαστε σε μια απ’ τις πιο αγαπημένες μας, εκείνη του Ψαλιδοχέρη, ενός ακόμη αουτσάιντερ που ψάχνει να βρει τη θέση του σε μια κοινωνία που απεχθάνεται το διαφορετικό. Ο Johnny Depp στα ντουζένια του παρέα με μια εξίσου απολαυστική Winona Ryder, παραδίδει μια εύθραστη, συγκινητική ερμηνεία, ενώ ο Tim Burton σε τρελά κέφια ζωντανεύει με τη μοναδική οπτικη του ματιά έναν παραμυθένιο κόσμο σε μια ταινία βαθειά μελαγχολική, αλλά ικανή να προσφέρει την απαραίτητη ζεστασία τις χειμωνιάτικες νύχτες.
An Eternal Sunshine of a Spotless Mind, Michel Gondry (2004)
Αν και φαινομενικά παράταιρη εντός μίας λίστας με χριστουγεννιάτικη φιλμογραφία, η Αιώνια λιακάδα ενός καθαρού μυαλού ίσως να θυμίζει, με τον δικό της αντισυμβατικό τρόπο, Χριστούγεννα. Πέρα από τη δοσμένη σε χριστουγεννιάτικο τόνο σκηνή με τους ξαπλωμένους στον πάγο Kate Winslet και Jim Carrey, η ταινία, αποπνέοντας ψυχρότητα κι απόσταση, μα συνάμα επιθυμία να έρθουμε όσο πιο κοντά γίνεται με τους αγαπημένους μας και να εκφράζουμε τον έρωτά μας με κάθε ευκαιρία, υπενθυμίζει πως, ανά πάσα στιγμή, όλα μπορούν να ανατραπούν. Έτσι, αρχίζουμε να εκτιμούμε περισσότερο τα συναισθήματα τη στιγμή που τα νιώθουμε, τις εμπειρίες τη στιγμή που τις δημιουργούμε, έχοντας στο πίσω μέρος του μυαλού μας πως αργά ή γρήγορα, μένουνε από αυτά μονάχα αμυδρές αναμνήσεις. Ακόμα, ας μη λησμονούμε πως τα Χριστούγεννα συχνά συνυφαίνονται με μία μελαγχολική αναπόληση της χρονιάς που μόλις έφυγε, και φυσικά των αναμνήσεων που φτιάξαμε, άσχημων ή όμορφων, με ανθρώπους που εξακολουθούν να βρίσκονται ή απουσιάζουν πια από τη ζωή μας. Το φιλμ μας διδάσκει πως δεν πρέπει να απαρνιόμαστε το παρελθόν μας, αλλά να μαθαίνουμε από τυχόν λάθη ή να αντλούμε κουράγιο από ευχάριστες μνήμες, και τελικώς, με μία νέα χρονιά να ξεκινά, να προχωρούμε μπροστά, χωρίς ωστόσο να αποκλείουμε το ενδεχόμενο αναβίωσης ορισμένων αναμνήσεων με ανθρώπους που μας προξένησαν, κάποτε, χαρά.
Knives Out, Rian Johnson (2019)
Μετά την επιτυχία του The Last Jedi, o Rian Johnson (Looper) επιχείρησε να απεξαρτηθεί από το τοξικό fanbase του Star Wars γράφοντας και σκηνοθετώντας ένα ερωτικό γράμμα στις κλασικές ιστορίες μυστηρίου, πασπαλισμένο με κάμποση κοινωνική κριτική. Απομονωμένες βίλες, κρυμμένα μυστικά, μπόλικη ομίχλη και ένα σύνολο σπουδαίων ερμηνείων που παραδίδει απολαυστικές ερμηνείες συνθέτουν μια ταινία που απαιτεί να προβάλλεται (και) κάθε Χριστούγεννα, κάτω από χουχουλιάρικα σκεπάσματα με τη συνοδεία κάποιου ζεστού ροφήματος.
Spider-Man Into the Spider-Verse, Bob Persichetti, Peter Ramsey & Rodney Rothman (2018)
Τον τελευταίο καιρό, κάθε γωνιά του διαδικτύου ασχολείται με τον νέο Spider-Man και το πολυσύμπαν του, δίνοντας μας την καλύτερη πάσα για να θυμηθούμε ξανά την καλύτερη ταινία του αγαπητού υπερήρωα. Το γεγονός πως μέρος της ταινίας διαδραματίζεται σε χιονισμένο σκηνικό, αλλά και το ότι έχει γραφτεί μια αραχνοεκδοχή των καλάντων μετατρέπουν την ταινία και σε μια επιλογή άκρως γιορτινή.
Klaus,
Πληθώρα ταινιών κινουμένων σχεδίων έρχεται στις οθόνες μας, οι χριστουγεννιάτικες όμως είναι μια σταλιά πιο σπάνιες. Μια από τις καλύτερες των τελευταίων χρόνων είναι το Klaus, μια παραλλαγή για την ιστορία του Αγίου Βασίλη. Ο Jesper, ο χειρότερος μαθητής της ακαδημίας ταχυδρόμων, τιμωρείται με ένα πόστο στο πιο απομακρυσμένο, παγωμένο και αφιλόξενο χωριό. Εκεί κανείς δεν στέλνει γράμματα ή δώρα, και στους κατοίκους βράζει η διχόνοια και το μίσος. Σκοπός του Jesper είναι να στείλει 6000 γράμματα, αλλιώς θα χάσει την οικογενειακή περιουσία. Έτσι γνωρίζει μια απελπισμένη δασκάλα και έναν μοναδικό ξυλουργό και μαζί αναλαμβάνουν να φέρουν τη χαρά και την αγάπη στο χωριό. Όλα αυτά, με μπόλικη περιπέτεια και χιούμορ, ένα φανταστικό μεσαιωνικό animation και τις φωνές των Jason Schwartzman, Rashida Jones και J.K. Simmons. Κλασσικά, δεν είναι μια ταινία μόνο για παιδιά!
The Green Knight, David Lowery (2021)
Ίσως ψάχνουμε αφορμή να απολαύσουμε ξανά το αφαιρετικό,υπερστυλιζαρισμένο οπτικό ποίημα του David Lowery, αλλά αν δεν δεις τα Χριστούγεννα μια ταινία που διαδραματίζεται ακριβώς εκείνη την μέρα, πότε θα την δεις;
