Ο πρωθυπουργός της Αγγλίας, Sam Clarke (Idris Elba), αντιπαθεί σφόδρα τον Will Derringer (John Cena), έναν αφελή και μπούφο ηθοποιό ταινιών δράσης που εκλέχθηκε πρόσφατα Πρόεδρος των Η.Π.Α. Για τις ανάγκες ενός συνεδρίου του N.A.T.O., οι δυο τους θα χρειαστεί να πετάξουν μαζί στο Air Force One. Τα πράγματα θα πάρουν μια αναπάντεχη τροπή όμως, όταν μια επίθεση οδηγήσει στην πτώση του αεροπλάνου και οι δυο τους –οι μοναδικοί επιζόντες- θα πρέπει να ξεπεράσουν τις μεταξύ τους διαφωνίες και να βρεθούν στο συνέδριο προτού η νατοϊκή συμμαχία καταρρεύσει.
Το δίδυμο των Elba και Cena μάς χάρισε μερικές από τις πιο αξιομνημόνευτες στιγμές της The Suicide Squad, και το Heads of State του Ilya Naishuller των Hardcore Henry (2015) και Nobody (2021) πατάει στην εξαιρετική τους χημεία για να παραδώσει μία απολαυστική κωμωδία δράσης. Παίζοντας με τα στερεότυπα, ο σοβαρός βρετανός σε αντίθεση με τον ελαφρόμυαλο και όχι ιδιαίτερα ευφυή αμερικανό, η ταινία οπλίζει το πρωταγωνιστικό δίδυμο με κωμικές ατάκες, το οδηγεί από το ένα τρελό σκηνικό στο επόμενο (συνήθως ακόμα πιο τρελό) και εκμεταλλεύεται την ασχετοσύνη τους για να παραδώσει σκηνές δράσεις γεμάτες γκάφες και ξεκαρδιστικά παιχνίδια της τύχης.
Η προθυμία των δύο ηθοποιών να τσαλακωθούν, ο κωμικός τους συγχρονισμός, η δυναμική σκηνοθεσία στις σκηνές δράσης, μερικές λειτουργικές ανατροπές και η δίχως ντροπή αποδοχή του σαχλού ύφους της ιστορίας εξασφαλίζουν στην ταινία την διασκεδαστική της διάσταση. Ευχάριστη έκπληξη αποτελεί και η σχετικά σύντομη, αλλά αλησμόνητα παθιασμένη εμφάνιση του Jack Quaid στον ρόλο ενός παθιασμένου υπαλλήλου της CIA που θα δώσει όλο του το είναι για τη προστασία του ινδάλματός του.
Προϊόν της εποχής του, το Heads of State δεν στερείται σχολίων για το σύγχρονο πολιτικό γίγνεσθαι, αλλά όσο πιο σοβαρά παίρνει τον εαυτό του, τόσο περισσότερο χάνει και την ανάλαφρη αίγλη του. Ο ρόλος του John Cena (Peacemaker) σατιρίζει με μία ταιριαστή ελαφρότητα την κατάντια της σύγχρονης πολιτικής, όπου όλα έχουν μετατραπεί σε θέαμα και ο αριθμός των followers τείνει να εξελιχθεί σε ισχυρό διαπραγματευτικό χαρτί. Όταν όμως, η ταινία μεταμορφώνεται σε ένα γεμάτο αδρεναλίνη διαφημιστικό υπέρ του N.A.T.O. και μάλιστα λίγες μέρες μετά τη συμφωνία των μελών του για αύξηση των στρατιωτικών δαπανών στο 5% (!), η γεύση της προπαγάνδας αφήνει μια (ελαφρώς) πικρή γεύση, χωρίς να καταφέρνει να αμαυρώσει το τελικό αποτέλεσμα. Τουλάχιστον, ευχόμαστε οι John Cena και Idris Elba να μην ωθήσουν στην ανεργία τους επίδοξους influencers που έχει στρατολογήσει ο οργανισμός για να διαδίδουν τη δράση του.
Πιθανότατα, σε μια άλλη εποχή το Heads of State να αποτελούσε την εισπρακτική έκπληξη κάποιας καλοκαιρινής σεζόν. Σήμερα, περιμένει να κεντρίσει την προσοχή του κοινού χαμένο ανάμεσα σε έναν αχανή κατάλογο ταινιών προς οικιακή κατανάλωση. Ακόμα κι έτσι όμως, οι δύο χαρισματικοί πρωταγωνιστές του, οι χαρακτήρες που τους πλαισιώνουν και η αξιοπρεπέστατη σκηνοθεσία καταφέρνουν να το αναδείξουν σε μία απολαυστικά σαχλή κωμωδία δράσης που όσο λιγότερο την παίρνεις στα σοβαρά, τόσο περισσότερο την απολαμβάνεις.
