Οι ταινίες τρόμου με θέμα την εισβολή σε κάποιο σπίτι διατηρούν μια διαχρονική αίγλη. Λογικό βέβαια, αφού τι πιο τρομακτικό από την παραβίαση του προσωπικού σου χώρου και την πιθανή απειλή αγαπημένων προσώπων; Στο No One Will Save You, τη δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του, ο Brian Duffield φιλοδοξεί να προσφέρει μία φρέσκια οπτική αυτού του είδους ταινιών, πατώντας πάνω σε δύο ενδιαφέρουσες ιδέες. Αφενός, ο εισβολέας πρόκειται για… εξωγήινο κι αφετέρου, η αφήγηση ξετυλίγεται δίχως ίχνος διαλόγων! Κι αν στα χαρτιά, αυτός ο συνδυασμός φαντάζει συναρπαστικός, στην πράξη δεν εξελίσσονται όλα αρμονικά.
Το πρώτο στραβοπάτημα προκύπτει από τον συνήθη ύποπτο αντίστοιχων αφηγήσεων, το σενάριο. Ασυνεπές ως προς τον εαυτό του, καταλήγει (μεταξύ άλλων) αναποφάσιστο σχετικά με τις δυνατότητες του εξωγήινου εισβολέα, ο οποίος τη μία κινείται νωχελικά, δίνοντας στην πρωταγωνίστρια τον απαραίτητο χρόνο να γλιτώσει και την άλλη, τρέχει με ταχύτητα φωτός, αφήνοντας ελάχιστα περιθώρια σωτηρίας. Κυρίως όμως, επιβαρύνει την λιτή ιδέα της εισβολής με αχρείαστα αφηγηματικά βαρίδια, απαραίτητα για να προσδώσουν κινηματογραφικό κύρος στην ταινία, αλλά καταστροφικά για το συνολικό αποτέλεσμα, το οποίο και βαραίνουν με ένα αμφιβόλου ποιότητας φινάλε.
Το ουσιαστικότερο πρόβλημα της ταινίας όμως είναι η απουσία διαλόγων, η οποία προσεγγίζεται περισσότερο ως ένα έξυπνο τέχνασμα προσέλκυσης του κοινού, παρά ως αναπόσπαστο αφηγηματικό εργαλείο. Αφενός, ο Duffield δεν συνειδητοποιεί πως η απουσία διαλόγων είναι ανούσια, αν σκοπεύεις να δώσεις βασικές πληροφορίες στο κοινό με άλλους, λιγότερο κινηματογραφικούς τρόπους, όπως η αλληλογραφία… εν έτει 2023!. Αφετέρου, το σενάριο διαθέτει στιγμές οι οποίες φαίνεται να έχουν συμπεριληφθεί μόνο και μόνο για να περηφανευτεί πως η ταινία δεν έχει διαλόγους, όπως τότε που χτύπησε το τηλέφωνο και η πρωταγωνίστρια το έκλεισε χωρίς προφανή λόγο ή όταν συνάντησε τυχαία δύο άτομα με τα οποία υπήρχε έντονη αντιπάθεια και αντί, είτε να προχωρήσουν, είτε να πουν έστω και μία (επιθετική) ατάκα, κοιτάζονταν για αρκετά άβολα δευτερόλεπτα! Σύντομα, οι απόντες διάλογοι μετατρέπονται σε εμμονή δίχως ουσιαστικό αντίκρισμα, θυσιάζοντας μάλιστα και την αληθοφάνεια των αντιδράσεων της πρωταγωνίστριας, η οποία αντιδράει στα πάντα με μουγκριτά!
Αν και κανείς και τίποτα δεν μπορεί να σώσει την ταινία από τα παραπάνω ατοπήματα, αξίζει να σημειωθεί πως στο πρώτο εισαγωγικό κυνηγητό, ο Duffield χτίζει αξιοπρεπώς την ένταση, διατηρώντας το πλάσμα στο σκοτάδι. Δυστυχώς, όταν αποφασίζει να το φέρει στο φως και να αποκαλύψει τον ανέπνευστο, αβάσταχτα κοινότοπο σχεδιασμό του, η ατμόσφαιρα χάνει κάτι από την απειλητικότητά της, οπότε η ευθύνη για την διατήρηση του ενδιαφέροντος πέφτει στις πλάτες της Kaitlyn Dever. Ευτυχώς, εκείνη κάνει ό,τι περνάει από το χέρι της για να σώσει ό, τι μπορεί (δηλαδή την αξιοπρέπειά της), παραδίδοντας μια πειστική ερμηνεία τρόμου και πολυετών τύψεων.
Τελικά, το No One Will Save You αποδεικνύεται ένα ακόμη πυροτέχνημα τρόμου (πέρυσι είχαμε το πολυσυζητημένο Barbarian), μια ταινία που θα λειτουργούσε πολύ πιο αποτελεσματικά αν διέθετε ένα πιο προσεγμένο σενάριο και διάθεση για ουσιαστική αξιοποίηση του βωβού της τεχνάσματος.
Η ταινία είναι διαθέσιμη στο Disney+.
